Selamlar,

Geçen sene başlayan LPI serüvenimiz hakkındaki bu yazıyla buradaki ilk yazıma başlamak istedim. Önce LPI dan bahsedeyim isterseniz.

LPI bir sertifika programı, LPIC-1, LPIC-2 ve LPIC-3 diye sırasıyla alabileceğimiz 3 düzeyi var. LPIC-1 giriş seviyesi, Linux profesyonelleri için “junior” seviyesi olarak geçiyor. Bu sertifikayı almak için önce Lpi 101 sınavına girip bu sınavı başarıyla geçmek ardından Lpi 102 sınavını başarıyla geçmek gerekiyor. Sınavda 60 soru var yaklaşık 40 soruya doğru yanıt vermek gerek, bu da 500-800 arası bir puana karşılık geliyor. En yüksek puan 800. “Junior” düzey olarak geçtiğine bakmayın bu sınavları geçmek için gerçekten çalışmak gerekiyor. LPIC-2 Linux profesyonelleri için ileri düzey olarak geçiyor. Bu sertifikayı almak için de Lpi 201 ve Lpi 202 sınavlarını başarıyla geçmek gerekiyor. LPIC-3 ü alınca da artık Linux gurusu oluyorsunuz. Bu sertifikayı almak için de Lpi 300, Lpi 303 ve Lpi 304 sınavlarını başarıyla geçmek gerekiyor. Tabiki üst düzey sertifikaları almak için önce onun alt seviyelerindeki sertifikaları almış olmak gerekiyor. Bu sertifikalardan herhangi birini aldığınız zaman SUSE size kendi sertifikasını gönderiyor.

Bu blog işine başladıktan bir ay kadar sonra DevFestW etkinliğinden haberim oldu. ‘Ne güzel denk geldi’ diye düşündüm. ‘Bir konuşma yapayım mı yapmamayayım mı?’ diye kararsızlıklar içindeyken Osman Yüksel ‘Konuşma yapsana’ diye bir eposta attı. Ben de ‘katılayım’ dedim. Çok uzun süredir de sunum yapmadığım için bayağı da bir streslendim. Böyle şeylerde acayip antreman kaybediyorum. Yeniden bir alışma süreci gerekiyor. İstanbul Hackerspace‘te de Android eğitiminde benzer durum olmuştu. İlk haftadan son haftaya doğru çok fark oldu.

Dün Yalova Üniversitesi’ne gittik arkadaşlarla. Bilişim Kulübü Yaşar’ı bir konuşma vermek için davet etmiş. Gittik güzel muhabbetler ettik. Bize Yalova’yı anlattılar, üniversiteyi anlattılar, gezdirdiler, yedirdiler, içirdiler. Yaşar’ın konuşması doğaçlama tarzı bir konuşmaydı. Arada Bilişim Kulübü’nün başkanlığını yapan Seher, bir arkadaşlarının kadından yazılımcı olmayacağını düşündüğünü söyledi. Ondan sonra konuşma bunun üzerine sardırdı bir süre.

Kadından yazılımcı olmayacağı bence zırva bir düşünce. Bunu ciddiye almak komik. Konu bile etmeye değmez diye düşünüyorum… veya düşünüyordum. Bundan önce Edirne’de Trakya Üniversitesi’nde bir konuşmaya gitmiştik. Benzer şekilde bu “kadından bilgisayar mühendisi olmaz” fikri ile karşılaşmıştık. Bu sefer daha vahim bir şekilde bu fikir Bilgisayar Mühendisliği’nden bir hocamızdan geldi. Bendeki hissiyat şuna döndü dünden beri: Ne zaman azıcık İstanbul’dan uzaklaşsak, bu fikirle burun buruna geliyoruz.