İlk yazımızı okuyanlar bilir 14 Aralık 2013’teki Yalova Üniversitesi Bilişim Kulübü‘nün etkinliğinde başlamıştı hikayemiz. Bu sefer işi büyütmüşler gün boyu süren bir etkinlik düzenlemişler. Biz Kadın Yazılımcı ekibinden dört kişi katılacakken proje geçişleri ve zehirlenmeler sonucu iki kişi Gülçin ve ben olarak katıldık.

Bu blog işine başladıktan bir ay kadar sonra DevFestW etkinliğinden haberim oldu. ‘Ne güzel denk geldi’ diye düşündüm. ‘Bir konuşma yapayım mı yapmamayayım mı?’ diye kararsızlıklar içindeyken Osman Yüksel ‘Konuşma yapsana’ diye bir eposta attı. Ben de ‘katılayım’ dedim. Çok uzun süredir de sunum yapmadığım için bayağı da bir streslendim. Böyle şeylerde acayip antreman kaybediyorum. Yeniden bir alışma süreci gerekiyor. İstanbul Hackerspace‘te de Android eğitiminde benzer durum olmuştu. İlk haftadan son haftaya doğru çok fark oldu.

Dün Yalova Üniversitesi’ne gittik arkadaşlarla. Bilişim Kulübü Yaşar’ı bir konuşma vermek için davet etmiş. Gittik güzel muhabbetler ettik. Bize Yalova’yı anlattılar, üniversiteyi anlattılar, gezdirdiler, yedirdiler, içirdiler. Yaşar’ın konuşması doğaçlama tarzı bir konuşmaydı. Arada Bilişim Kulübü’nün başkanlığını yapan Seher, bir arkadaşlarının kadından yazılımcı olmayacağını düşündüğünü söyledi. Ondan sonra konuşma bunun üzerine sardırdı bir süre.

Kadından yazılımcı olmayacağı bence zırva bir düşünce. Bunu ciddiye almak komik. Konu bile etmeye değmez diye düşünüyorum… veya düşünüyordum. Bundan önce Edirne’de Trakya Üniversitesi’nde bir konuşmaya gitmiştik. Benzer şekilde bu “kadından bilgisayar mühendisi olmaz” fikri ile karşılaşmıştık. Bu sefer daha vahim bir şekilde bu fikir Bilgisayar Mühendisliği’nden bir hocamızdan geldi. Bendeki hissiyat şuna döndü dünden beri: Ne zaman azıcık İstanbul’dan uzaklaşsak, bu fikirle burun buruna geliyoruz.